CLOWN LEADERSHIP

Waarom ik na jaren mijn TEDx-verhaal weer oppik.

Een paar jaar geleden stond ik op een TEDx-podium in Duitsland. Ik woonde in die periode in Nigeria en coachte mijn klanten online.

​

​

Het verhaal erachter gaat verder terug. Tussen 1998 en 2008 was ik ziekenhuisclown. Tien jaar lang, meer dan 10.000 zieke en palliatieve kinderen bezocht. Ik leerde daar iets dat je nergens anders leert: hoe je licht brengt op de zwaarste plekken. Hoe je beslist zonder alle antwoorden te hebben. Hoe je een ruimte binnenkomt zonder dat je positie of titel iets betekent — alleen wie je bent en hoe je aanwezig bent.

 

In die TEDx-talk vertaalde ik dit naar leiderschap. Niet naar "positief denken" of "harder werken", maar naar iets concreters: hoe leid je, écht, als je niet alle controle hebt?

 

Waarom terug naar het podium?

​

Als ziekenhuisclown stond ik dagelijks voor een "publiek" — al was dat soms maar één kind en zijn ouders in een ziekenhuiskamer. Ik leerde er iets dat ik nooit meer kwijtraakte: de energie die ontstaat zodra je echt contact maakt met de mensen voor je. Die live-connectie, het moment waarop je een zaal voelt kantelen van afstandelijk naar aanwezig — dat is waar ik het meest van hou in dit werk.

 

Coaching geeft me diepgang, één-op-één.

Spreken geeft me iets anders: het gevoel van een ruimte vol mensen die samen even hun gedachten stilzetten.

 

Dat heb ik gemist.

Waarom ik het daarna liet rusten?

​

Na de talk bleef ik in Nigeria en coachte ik mijn klanten online — dat werkte prima voor coaching, maar niet voor spreken. Voor een beginnende spreker is het onrealistisch om telkens naar België of Nederland te vliegen voor één keynote: de kosten en de logistiek wegen simpelweg niet op tegen wat zo'n eerste optreden opbrengt.

 

Dus koos ik ervoor om mijn energie voluit in coaching te steken, waar ik wél impact kon maken zonder die drempel. Dat werd Model C, de methode waar ik nu al enkele jaren mee werk.

 

Het sprekerswerk raakte op de achtergrond — niet omdat het verhaal minder waar of minder waardevol werd, maar omdat de praktische realiteit het even niet toeliet.

 

Waarom nu weer?

​

De voorbije jaren coaching hebben me iets geleerd dat ik toen, op dat TEDx-podium, nog niet volledig had: hoeveel mensen — ook op leidinggevende posities — vastzitten in dezelfde patronen die ik bij die kinderen leerde doorbreken.

Twijfelen in plaats van beslissen.

Vasthouden aan controle in plaats van vertrouwen geven.

Zichzelf te serieus nemen in plaats van de luchtigheid toe te laten die net ruimte maakt voor echte aanwezigheid.

 

Daar komt nu ook iets praktisch bij: de drempel die er vroeger was, is er niet meer. Ik kan weer gewoon ter plaatse staan, zonder dat een optreden eerst een intercontinentale vlucht moet rechtvaardigen.

​

Dat inzicht wil ik weer delen op het podium, niet alleen in de coachingpraktijk.

Vandaar: ik pik mijn sprekerswerk terug op, met de keynote "Clown Leadership" — gebouwd op diezelfde TEDx-kern, maar verrijkt met alles wat ik sindsdien leerde uit honderden coachinggesprekken.

 

Wat je van de keynote mag verwachten.

​

Geen managementtheorie.

Geen inspiratiepraat zonder inhoud.

Wel een concreet, herkenbaar verhaal over beslissen onder druk, leiderschap zonder controle, en de kracht om jezelf niet te serieus te nemen — gebracht door iemand die het in de zwaarste omstandigheden die bestaan, aan den lijve mocht meemaken.

​

▶ Bekijk de TEDx-talk: “How to improve your leadership by acting as a clown?”